Familie rouwt om doodgeschoten Tico (19) in Schiedam, Digi Mart USA News (Schiedam, Nederland): “Zus, ik kom eraan.” Kort voor de schietpartij op zaterdag aan het Weverpad in Schiedam appte Tico (19) dat hij bijna klaar was met klussen bij een vriend. Daarna zou hij zijn moeder ophalen om bij zijn oudste zus te gaan eten.
Een paar minuten later rinkelden de telefoons van familieleden. Moeder Gwendelien (48) hoorde sirenes en rende naar het Weverpad, waar haar zoon was doodgeschoten.
“Het besef is er nog niet. We hebben hem ook nog helemaal niet gezien”, zegt oudste dochter Franjeska (27), die haar moeder helpt met vertellen omdat Gwendelien zich in het Papiaments makkelijker kan uitdrukken dan in het Nederlands.
Vrienden van Tico belden de familie kort na de schoten. “Iedereen probeerde te bellen.
We kregen een hele hoop telefoontjes”, vertelt broer Ronald. Gwendelien rende met dochter Rowena naar het Weverpad, een stuk dat normaal een half uur lopen is.
De straat was afgezet met politielinten. Toen Gwendelien een agent de naam van haar zoon noemde, zei die: “Mevrouw, gecondoleerd.” Zij begon te huilen en viel.
Vader Ronald (59) was onderweg met familie naar huis toen zijn jongste dochter Rowena belde. Een tweede telefoontje bevestigde dat Tico er niet meer was.
“Maar meer wisten we toen niet”, zegt nicht Vanka (34), die in de auto zat.
Tico was de jongste zoon in een gezin met vijf kinderen. “Familie is alles voor hem.
Hij heeft onze moeder heel hoog staan”, zegt Franjeska. Die zaterdagavond zou de familie samenkomen.
Eerst moest Tico zijn klus bij zijn vriend afmaken: een videodeurbel installeren. “Hij was een lieve jongen, maakte grappen en deed boodschappen voor mij”, zegt Gwendelien.
Franjeska noemt hem vrolijk en behulpzaam. Hij had een opleiding afgerond, zocht werk en had al vijf jaar een vriendinnetje.
Tico was vaak bij zijn oma en bij familiebijeenkomsten, waar domino en Bon Ku Ne werden gespeeld, een Antilliaans spel dat op bingo lijkt. “Het voelt heel zwaar”, zegt Vanka.
De familie krijgt veel berichten en steunbetuigingen van vrienden van Tico.
De familie is gefrustreerd over verhalen en speculaties over Tico’s achtergrond. “Wij hebben tijd nodig.
Voor ons is dit een heel zwaar verlies. We hebben geen behoefte aan speculeren.
Het gaat Tico niet terugbrengen”, zegt een familielid. De familie vermoedt dat Tico mogelijk niet het doelwit was, maar wil geen conclusies trekken.
Ook over de explosies en beschietingen die na de schietpartij in Schiedam en Vlaardingen volgden, wil de familie niet speculeren. “We hopen dat ze niets met de schietpartij te maken hebben”, zegt Franjeska.
De stille tocht begint vrijdagavond om half zeven bij het huis van Tico aan de Jozef Oreliosingel en eindigt op het Weverpad. Een spontane tocht op zondag trok ongeveer tweehonderd mensen, en de familie verwacht vrijdag meer deelnemers, ook familie uit het buitenland.
Franjeska wil bij het Weverpad iets over haar broer vertellen. “Ik ga proberen iets te vertellen over mijn broertje.” Daar wordt ook een gebed voor Tico uitgesproken.
